Ostatnio zauważyłam, że moja młodsza córka przestała mnie trzymać za rękę, kiedy idziemy obok siebie. Czasami przez zapomnienie zdarza jej się, że chwyci mnie za rękę, ale potem szybko wysuwa swoją dłoń z mojej. Jakby wraz z pójściem do szkolnej zerówki nagle wydoroślała, dojrzała i nie wypada już jej się trzymać maminej spódnicy. A ja… Dowiedz się więcej »
Kiedy byłam mała i chodziłam do przedszkola, a potem w początkowych klasach szkoły podstawowej często bawiliśmy się w ,,Ludzie do ludzi”. Pewnie w zależności od rejonu, regiony, klasy gra ta mogła mieć różne warianty. U nas polegało to na tym, że początkowo dzieciaki swobodnie biegały po wyznaczonym terenie, na hasło: ,,ludzie do ludzi” trzeba było… Dowiedz się więcej »
Pierwsza impresja Niecały rok temu byliśmy na wakacjach. Piękne okoliczności przyrody, domek położony w lesie, otoczony szpalerem drzew, mazurska wieś, bezchmurne niebo, leżak, książka i ja. Każdy z naszej rodziny znalazł sobie jakieś zajecie. Moja starsza córka krążyła wokół mnie początkowo bez wyraźnego celu. Sprawiała wrażenie lekko znudzonej. Wiedziała jednak, że nie ma co liczyć… Dowiedz się więcej »
Kiedyś, w jednym z moich wpisów (,,Grudniowe zniechęcenie”) wspomniałam, że czytałam mądrą, inspirującą książkę o emocjach. Dziś chciałabym do niej wrócić, a nawet zacytować jej fragment. Szczerze, zupełnie bezinteresownie polecam pozycję Agnieszki Jucewicz ,,Czując. Rozmowy o emocjach”. W trakcie rozmowy autorki z jednym z jej współrozmówców, specjalistów, terapeutów w rozmowie o wdzięczności padają ważne dla… Dowiedz się więcej »
Ostatnio idąc z moimi córkami na niedzielny spacer ze zdziwieniem dostrzegałam, że na gałęziach krzewów zaczynają pojawiać się małe, zielone listki. Wiosna pacha się do nas w styczniu, a my myślami nadal jeszcze jesteśmy w zimie, wracamy wspomnieniami do naszego świątecznego wypadu i pobytu u naszych zaprzyjaźnionych gospodarzy w Wiśle. Jednak taki odpoczynek daje przysłowiowego… Dowiedz się więcej »